Sanering en liquidatie van verzekeraars: bestaande voorzieningen en mogelijke verbeterpunten

1. Inleiding Verzekeraars vervullen een belangrijke rol in de maatschap­pij. Zij nemen tegen (premie)betaling financiële risico’s van verzekerden over. Verzekerden zijn daarmee in hoge mate afhankelijk van verzekeraars. Komt een verzekeraar in fi­nanciële problemen, dan kan dit grote consequenties heb­ben voor de verzekerden. Het is daarom belangrijk dat dit zo veel mogelijk voorkomen wordt. Daarvoor heeft de Neder­landse wetgever een aantal saneringsmaatregelen in de wet opgenomen ter voorkoming van een eventueel faillissement van verzekeraars. Het gaat hierbij onder andere1 om de op­vangregeling en de noodregeling.2 Deze saneringsmaatre­gelen bieden echter geen 100% garantie dat een verzekeraar niet failliet zal gaan. Vanwege het bijzondere karakter van verzekeringsondernemingen heeft de wetgever regels opge­nomen in de Faillissementswet met betrekking tot het faillis­sement van verzekeraars. In deze bijdrage zullen de opvangregeling en noodrege­ling in kaart worden gebracht (paragraaf 3, 4 en 5), alsook de bijzondere regels die gelden wanneer een verzekeraar in staat van faillissement wordt verklaard (paragraaf 6). Daar­naast zullen mogelijke knel- c.q. verbeterpunten in de hui­dige regelgeving worden beschreven. Waar mogelijk zal te­vens worden aangegeven waar de Solvency II richtlijn tot wijzigingen van deze regelgeving zou kunnen leiden. In pa­ragraaf 7 zal in worden gegaan op de verhouding van de op­vangregeling tot een eventueel in te voeren verzekerings-compensatiestelsel. Paragraaf 8 sluit deze bijdrage af.