De Arbeidstijdenrichtlijn beperkt excessief lange werktijden en garandeert voldoende rust. Dertig jaar na invoering van de Richtlijn hebben veel werkenden echter behoefte aan andersoortige bescherming, bijvoorbeeld tegen flexibilisering van arbeidstijdpatronen en permanente beschikbaarheid. De vraag is in hoeverre de arbeidstijdenregulering op Europees niveau in staat is om 'social dumping' op het gebied van arbeidstijden te voorkomen of te beperken, mede gelet op deze veranderende werktijdpatronen.