Dit artikel verkent de (niet onomstreden) wereld van de handel in CO2-reducties en het gebruik van carbon credits ter onderbouwing van CO2-compensatieclaims. Mede aan de hand van concrete praktijkvoorbeelden wordt stilgestaan bij de werking van de vrijwillige koolstofmarkt, en de daarin zelf ontwikkelde kwaliteitscriteria waaraan CO2-reducerende projecten moeten voldoen. Ook schetst dit artikel de ontwikkelingen op het gebied van (internationale) wetgeving zoals de Corporate Sustainability Reporting Directive, waardoor het gebruik van carbon credits meer in de aandacht komt te staan. Er wordt afgesloten met enkele aanbevelingen voor de praktijk om het risico op greenwashing en andere ESG-aansprakelijkheden voor deelnemers op de vrijwillige koolstofmarkt te beperken.