De Wet Homologatie Onderhands Akkoord (WHOA) is op 1 januari 2021 in werking getreden. De WHOA kan voor verhuurders, van huurders die in financieel zwaar weer (dreigen te) komen, grote impact hebben. De WHOA voorziet niet alleen in een mogelijkheid om de verhuurder te dwingen genoegen te nemen met slechts een deel van de huurvordering, maar kan ook leiden tot een eenzijdige wijziging of zelfs beëindiging van de huurovereenkomst. In deze bijdrage geef ik een korte beschrijving van de werking van de WHOA. Daarna ga ik nader in op de impact of mogelijke impact van de WHOA op de huurrechtpraktijk en de impact van de WHOA op de zekerheden die verhuurder in het kader van de huurovereenkomst bedingen van huurder. Daarnaast onderzoek ik de huurrechtelijke elementen van de beperkte rechtspraak die op dit moment is gewezen naar aanleiding van de WHOA. Ik ga niet al te diep in op de technische aspecten van de WHOA zelf of de insolventierechtelijke aspecten. Deze aspecten zijn eerder in dit tijdschrift uitvoeriger belicht. Daarnaast is in dit tijdschrift eerder eveneens uitvoeriger geschreven over de zogenoemde ipso facto clausules en de impact van de WHOA op die clausules.2Zie uitgebreider over deze problematiek: mr. J. le Clercq en mr. F.D. Crul, 'De WHOA en huurkorting', TvHB 2021/5, UDH:TvHB/16951. Om die reden zal ik ook minder uitvoerig ingaan op artikel 373 lid 3 Fw.