1. Inleiding
Ligt de kredietcrisis van ruim tien jaar geleden nog vers in het geheugen en ondervinden wij op dit moment de ernstige economische gevolgen van de Coronacrisis, een volgende crisis lijkt zich alweer aan te dienen: de klimaatcrisis. Zonder snel ingrijpen lijken de verandering van het klimaat en andere milieu gerelateerde ontwikkelingen als het verlies van biodiversiteit, een grote bedreiging te vormen voor de economie in het algemeen en de financiële stabiliteit in het bijzonder. Die bedreigingen laten zich niet stoppen door een tussentijdse pandemie. Gaat ieders aandacht op dit moment terecht uit naar het zoveel mogelijk faciliteren van economisch herstel tijdens en na de Coronacrisis, tegelijkertijd geeft deze nieuwe start een unieke mogelijkheid om duurzaamheid daarbij sterk in ogenschouw te nemen. Waarom zou je immers de oude economie wederopbouwen op een manier die op de niet al te lange termijn toch niet houdbaar is? Never waste a good crisis, dus wat we om duurzaamheidsredenen vóór Corona in de nabije toekomst toch al zouden moeten doen, kan nu versneld plaatsvinden. Daarbij komt dat het niet langer uitstellen van noodzakelijke maatregelen een schoksgewijze overgang naar een duurzame economie – en daarmee schade voor de financiële sector – voorkomt. Dat klemt te meer, gelet op het snelle tempo waarin klimaatverandering en het verlies aan biodiversiteit plaatsvinden.