1. Inleiding
Het komt regelmatig voor dat de juridische betekenis van een begrip in het financiële toezicht niet duidelijk is. Dit is bijvoorbeeld het geval bij de begrippen zorgplicht en belangenconflict.[2] Het geldt bij uitstek voor het fenomeen ‘klant centraal’. Er is geen helderheid over de precieze portee van dit begrip, ook al bestaat sinds de kredietcrisis eensgezindheid dát de klant centraal moet staan. Het gaat bij de onduidelijkheid niet zozeer om het enigszins semantische onderscheid tussen ‘klant centraal’ en ‘klantbelang centraal’,[3] en ik gebruik die begrippen (hoe) dan ook zonder betekenisonderscheid door elkaar. Het gaat wél, in ieder geval vanuit juridisch gezichtspunt, om een fundamenteel vraagstuk over de wijze waarop door financiële ondernemingen met (de belangen van) klanten en andere stakeholders wordt omgegaan, respectievelijk moet worden omgegaan. Voordat ik uiteenzet dat klant centraal een pluriforme betekenis heeft, schets ik nauwgezet de wazige weg die het begrip in de voorbije jaren heeft afgelegd en breng ik het belang van een eenduidige begripsopvatting in beeld.