Uit hoofde van een rente- of valutaderivaat is in de regel een van de partijen verplicht om rente aan de andere partij te betalen. Ingeval van een variabele rente wordt de rentevoet doorgaans vastgesteld aan de hand van een bepaalde benchmark, zoals bijvoorbeeld Euribor. Hetzelfde geldt voor de rente die door een zekerheidsnemer moet worden vergoed op een geldbedrag dat een zekerheidsgever aan de zekerheidsnemer heeft overgemaakt tot zekerheid van zijn verplichtingen onder een derivaat. De standaarddocumentatie die brancheorganisatie ISDA meer dan een decennia geleden voor het vastleggen van dergelijke derivatentransacties en zekerhedenarrangementen heeft opgesteld houdt echter geen rekening met de mogelijkheid van negatieve rentevoeten. Dit artikel bespreekt de gevolgen van negatieve rentevoeten voor rente- en valutaderivaten en daaraan verbonden zekerhedenarrangementen die worden beheerst door de ISDA-documentatie. In het bijzonder besteden wij daarbij aandacht aan de contractuele mogelijkheden die ISDA heeft aangedragen om in een regeling omtrent negatieve rentevoeten te voorzien.