Samenvatting
Bij een hedged forward commodity financiering koopt de bank een grondstof van een
klant waarbij de klant de klant toezegt de goederen op termijn terug te kopen van de
bank. De bank betaalt de klant voor de goederen. Zodoende kan de klant op korte termijn
over liquide middelen beschikken om handel te drijven. Het risico dat de bank uiteindelijk
schade lijdt doordat de klant niet kan terugbetalen is nihil, omdat zij eigenaar wordt
van de goederen. Nu wil het geval dat de door de bank gekochte goederen fluctueren
in waarde. Dit fluctuatierisico wordt opgeheven doordat de bank de goederen hedged,
middels het gebruik van derivaten. Het type financiering waarbij gebruik wordt gemaakt
van derivaten, kan naar de letter van de wet best zelf een derivaat zijn. In het bijzonder
gaat het hier dan om de letter van de Markets in Financial Instruments Directive (MiFID ).
Er zijn argumenten voor en tegen deze stelling. Nu de MiFID wordt herzien, ontstaat
een natuurlijk moment voor de wetgever en de toezichthouder om aan te geven of deze
financieringsvorm een derivaat en tevens een financieel instrument is of niet.