Gerechtvaardigde verrijking? Over de houdbaarheid van het uitsluiten van een beroep op vergoeding uit hoofde van ongerechtvaardigde verrijking

De in augustus 2003 ingevoerde huurwetgeving bena­drukt in art. 7:216 lid 3 BW dat aan een huurder ter zake van geoorloofde veranderingen en toevoegingen die aan het einde van de huur niet ongedaan gemaakt hoeven worden, een vordering uit hoofde van ongerecht­vaardigde verrijking toekomt. De meeste huurover­eenkomsten voor bedrijfsruimte sluiten een beroep op ongerechtvaardigde verrijking echter uit. Maar houdt zo’n uitsluiting wel stand? Ik waag dat te betwijfelen. 1. Inleiding Over de mogelijkheden van een huurder om onder het sedert 1 augustus 2003 geldende recht een beroep te doen op ver­goeding voor door hem aangebrachte en achtergelaten wij­zigingen uit hoofde van ongerechtvaardigde verrijking is in de afgelopen jaren al behoorlijk wat geschreven.1 Het viel me echter op dat de meeste schrijvers er redelijk klakkeloos vanuit gaan dat een beroep op vergoeding uit hoofde van on­gerechtvaardigde verrijking bij huur van bedrijfsruimte con­tractueel kan worden uitgesloten. Ik denk echter dat als er ècht sprake is van ongerechtvaardigde verrijking (vrijwel al­tijd) ook sprake kan zijn van een situatie waarin het naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is dat de verhuurder een beroep daarop contractueel uitsluit. Dat klinkt voor verhuurders overigens dramatischer dan het in de realiteit zal zijn, want van die situatie zal bepaald niet snel sprake zijn.